Vargur gargandi.

2004-05-14T05:03:00.000-07:00

Jæja, kæra bloggsíða. Það er ekki oft sem ég skrepp í heimsókn til þín núna. Ég hef verið mjög upptekin við að lagfæra og ljúka við heimasíðuna mína, jafnvel þó henni verði aldrei alveg lokið. Það er hellingur sem ég hef hugsað mér að setja inn en ekki gert ennþá. En grunnurinn er þó kominn og þetta verður að duga í bili. Ég er í bakslagi frá Reykjalundi. Virðist hafa ofkeyrt mig. Svefnlaus og slöpp. Svo aldrei þessu vant er ég að nota svefntöflur sem er eiginlega ekki spennandi en þó getur verið gott til að ná upp hvíld. Það er svona þegar heilsan er ekki í jafnvægi þá þolir maður ekki eins og venjulega. En hvað um það. Ég verð að trúa á batnandi tíma. Systir mín og maðurinn hennar eru að útskrifast bæði sem doktorar í dag frá háskóla í Iowa og svo á sonur þeirra líka afmæli í dag og verður 9 ára. Þau komust ekki til Iowa þannig að þau fá prest heim til að framkvæma athöfnina og fara í viðeigandi búninga sem þau fengu senda frá Iowa. Útskriftin þeirra fer að meira að segja fram á sama tíma. Þannig að þetta verður örugglega hátíðleg og eftirminnileg stund. Og ég óska þeim innilega til hamingju og veit að þau eru ósköp fegin að þetta er búið. Þau eru búin að vera að vinna í þessu árum saman með meira en fullri vinnu. Þau standa vel saman og kláruðu þetta. Annars eru breyttir tímar núna. Skólinn búinn, fjölskyldunámskeiðið búið sem ég er búin að vera á , ítölskunámskeiðið líka. Mig hlakkar þó til að fara að kaupa sumarblóm og setja niður og einnig verð ég að fara að gera vorhreingerningu og helst að sparsla og mála í íbúðinni hjá mér. Svo er bara að sjá hvernig sumarið verður???? Gleðilegt sumar öll sömul og takk fyrir veturinn.!!!!

2004-05-09T07:28:00.000-07:00

Það er komin maí. Það er langt síðan ég fór á bloggið síðast. Inní þetta tímabil kom mikil vinna í sambandi við skólann. Skólalotan var 30 apríl og 1 mái og gekk hún mjög vel. Það er alltaf gaman að hitta fólkið í hópnum aftur og kennarana. Við erum orðin svo góðir vinir. Svo er ég byrjuð á Reykjalundi. Ég keyri þangað 5 daga í viku eins og vinnu og verð tekin í allsherjar endurvinnslu og nám. Ég hlýt að verða mun betri þegar ég verð búin að vera þar í mánuð eða tvo því ég á að labba 3 kílómetra á dag. Vera í tækjum 1 tíma á dag. Vatnsleikfimi 4 sinnum í viku. Svo er ég í slökun líka nokkrum sinnum í viku. Á föstudögum fáum við að velja eitthvað skemmtilegt. Það var mjög gaman núna á föstudaginn. Þá fór ég með hjólið hennar dóttur minnar og fékk sýnikennslu í að gera við það. Svo gerði ég mósaík platta. Það er eitthvað sem ég hef viljað gera árum saman. Í gær var samt ekki skemmtilegt. Mér var boðið rauðvín og svo kaffi og grand mariner í fyrrakvöld ásamt kaffi. Ég varð fárveik af þessu. ÉG hefði alveg eins getað hellt í mig Ajax eða bóni eða einhverju öðru álíka viðbjóðslegu. Ég gerði ekki handtak í gær. Varðbara ap leyfa eitrinu að fara úr líkamanum. Það er eins gott að ég lendi ekki oft í svona. Síðast kom þetta fyrir, fyrir nokkrum árum síðan. Einnig út af einhverjum kaffilíkjör. Það er reyndar búið að upplýsa mig um það að þessum tegundum má aldrei blanda saman með rauðvíni. Jæja, núna verð ég að sparka í rassinn á mér og klára að laga vefsíðuna mína. Það er síðasti skiladagur í dag. Og ég á helling eftir. Var svo uppgefinn í vikunni eftir allar nýju æfingarnar og svo ónýt í gær. Reyndar er ég áfram búin að vera á mjög gefandi námskeiðum í þessarri viku þar sem mikil grúppudýnamik er í gangi og mjög góðir hlutir að gerast. Svo mitt í öllu þessu með sjálfsskoðun og uppbyggjandi prógram var skrýtið að falla bar inní slæma þynnku, en hins vegar gaf það mér gott færi á að velta ýmsu fyrir mér og bara vera. Það er líka það sem ég ætla að gera á næstunni. Bara vera, njóta og byggja mig upp vera sátt við sjálfa mig og tilveruna jafnvel þótt að ýmislegt hafi gengið á. Framundan er sólin,vorið og nýir möguleikar.

2004-04-22T17:16:00.000-07:00

Jæja, kæra bloggsíða. Nú hef ég heldur betur vanrækt þig. Ég var á fullu í páskaboðum með fjölskyldunni svo er ég búin að vinna áfram í Alanon og dreif mig síðustu helgi á Fjölskyldunámskeið fyrir aðstandendur alkóhólista ásamt fleirum í fjölskyldu minni. Var það nokkuð sem ég er búin að vera á lengi á leiðinni í og þess vegna er ég komin á fullt á kaf í innri vinnu. Er á framhaldsnámskeiði útaf þessu núna í 3 vikur. Tvisva í viku á kvöldin. Kom þetta svona snögglega út af meira desperatdæmi í fjölskyldunni minni. Svo fékk ég líka þessa ótrúlega óskemmtilega pest sem ég hef heyrt að margir séu búnir að fá. Þar sem maður kvelst einhverns staðar tímunum saman með maga sem maður upplifir að lifandi krabbi sé inní manni og maður kemst ekki á klósettið og það rennur úr manni alls staðar kúkasúpan. Eftir þessi veikindi þvoði ég tvær þvottavélar sem voru með 5-6 nærbuxum, 5-6 handklæðum, nokkrum sængurverum, þvottapokum o.s.frv. Það hefur nú komið fyrir að maður hafi fengið niðurgang í lífinu. En með þetta var maður bara mest ánægður að komast lífs af. En staðan núna er mér mjög í óhag. Ég var skelfingu lostin þegar ég átti að byrja aftur í skólanum og hafði ekki komist í neitt sem ég ætlaði að vera búin að gera. En ég ætla en einu sinni þó svo ég ætti löngu að vera dottin út úr þessu námi að reyna að skreiðast síðustu metrana í þessu hlaupi. Og lykillinn er sá að maður hafi einhvern til þess að vera í samskiptum við. En það er að ploggast allt inn núna svo næstu daga verður maður bara að keyra. Reyndar er ég að byrja í endurhæfingu á Reykjalundi í næstu viku sem er langþráð fyrir mig. Því oft er sárt að standa uppúr rúmminu, snúa sér við um nætur, keyra bílinn og svo frv. Þannig að ég sé fram á batnandi tíma með vorinu og bættri heilsu. Svo mig hlakkar í raun og veru til núna þegar skólinn er búinn því nú er komið svo mikið af nýjum verkefnum inn sem ég þarf að sinna vel. Hins vegar er skólinn búinn að vera frábær reynsla í vetur og gefa manni tækifæri á því að læra ýmislegt. Svo veit ég ekkert um næsta vetur. Það er allt óskrifuð bók eins og er.

2004-04-11T16:41:00.000-07:00

Jæja, þá er maður búinn að vera á fullri keyrslu lengi. Sænsku konurnar mínar fóru í gær. Við forum saman að Gullfoss, Geysi, Þingvöllum og fórum svo að borða í Rauða húsinu á Eyrarbakka. Það var frábær ferð. Og mjög notalegur veitingastaður Rauða húsið. Var í páskadinner með fjölskyldunni minni. Það var fínt. Við vorum mörg saman. Vikan með Afríkutrommunámskeiðið gekk bara mjög vel. Mið náðum einstaklega góðu sambandi við sem vorum á námskeiðinu. Reyndar bókaðist ekki mjög vel á það. Samt gekk þetta allt upp og við vorum með sýningu á föstudaginn langa sem að heppnaðist mjög vel. Núna er ég þó bara þreytt og finnst skrýtið að fara að lifa hversdagslegu lífi aftur en þó mjög gott. Langar að fara að taka því meira rólega. Er reyndar mjög syfjuð núna og verð bara að fara að leggja mig.
Góða nótt, öll sömul.
Á morgun er svo áframhaldandi fjölskylduboð og meira súkkulaðiát.

2004-04-08T01:17:00.000-07:00

Þá er ég komin aftur. Er búin að vera á fullu með 5 sænsku konunum mínum og tromma, tromma og gera alla veganna frábæra hluti með þeim. Bláa lónið, út að borða,borða páskaegg, dansa og syngja og fleira.
Ég vaknaði samt upp eins og oft áður og finn að ég er orðin voða þreytt á því að vakna alltaf eða svotil alltaf með verki. Ég man núna varla hvernig það var að vakna ekki upp með verki og oftast tekur það mig langan tíma að komast í gang. Svo það verður mjög nauðsynlegt fyrir mig að komast í góða endurhæfingu sem ég byrja væntanlega í í apríl. En hins vegar er ég líka búin að ná að gera marga og fjölhæfa hluti núna þegar ég er ekki að vinna. En heilsan er samt dýrmætust. Að hafa hálfa getu á við áður er ekki skemmtilegt.
Þá hlýðir líkaminn oft ekki og mann dreymir um að gera alla veganna einfalda hluti en kemst svo ekki af stað.
Ég er búin að vera í allt of mikilli keyrslu undanfarið og hlakkar til um páskana að vera heima í rólegheitum og úða í mig súkkulaði með stelpunum mínum. Það er búið að vera svo mikið um tilbreytingu undanfarið að mig langar bara í rólegheit. Erlendir gestir 2 vikur. En vitið þið hvað: Þeir eru komnir, þeir eru komnir. Já, kettlingarnir eru loksins fæddir. Pínulítil krútt en mjög litlir og viðkvæmir. Þeir eru núna 2 daga gamlir. Stelpurnar eru núna alveg í skýjunum yfir þeim. Sú yngri fæst ekki núna útúr húsi og í gær kom röðin af börnum að skoða. Yndislegt. Systir mín kom einnig með dóttur sína og við kjöftuðum helling saman. Svo var ég í gærkvöldi í matarboði með þeim sænsku og það var geggjað. a

2004-04-04T17:59:00.000-07:00

Halló aftur. Þetta er búinn að vera góður dagur enda sól og fínt í dag. Byrjaði með því að fara að synda í Árbæjarlaug. Svo var verið að undirbúa komu 5 kvenna frá Svíþjóð. Allt þrifið og svo eldaður grænmetismatur. Við þurftum að fara 2 og sækja þær, því bíllinn minn tekur aðeins 4 farþega. Svo var farið heim til mín og borðað og borðað og kjaftað. Við íslensku tölum báðar sænsku svo eitthvað var maður að hressa uppá sænskuna sína. Svo keyrðum við þær uppí Waldorfskólann Lækjarbotnum. Þar tók svolítinn tíma þar til allir höfðu fengið dýnur, áklæði og fleira. Svo núna þarf ég bara að fara að sofa. Ég missti reyndar af fermingarveislu út af öllu þessu stússi í dag. En á morgun vakna ég upp bæði til að tromma og fara í matarinnkaupaleiðangur fyrir námskeiðið. Um kvöldið fer ég svo í fermingarafganga. Góða nótt.

2004-04-03T17:07:00.000-08:00

Jæja sendingin áðan misheppnaðist svo núna sendi ég bara eitthvað stutt. Ég er á fullu í Afríkutrommudæminu sem ég hef verið að skipuleggja: Christina Aspequist er að koma frá Svíþjóð og verður með spennandi og líflegt Afríkutrommunámskeið í Waldorfsskólanum í Lækjarbotnum ca. 20 mín. akstur frá Reykjavík. Námskeiðið er í viku og þar er einnig húsnæði, grænmetisfæði og falleg náttúra. Hins vegar verða líka 2 stakir dagar opnir öllum og hægt er að kaupa sig inn einn dag á 4000 kr. Þá er léttur matur innifalinn í hádeginu en annars trommað frá 10-12 og 14-18.00. Þetta ætla margir að einhverjir íslendinar að notfæra sér á skírdag. Einnig er opinn dagur þriðjudagur fyrir skírdag. Á föstudaginn langa er sýning og námskeið fyrir börn sem kostar 1000 á barn ásamt sýningunni. Svo látið mig bara vita með e-mail ef einhver vill koma og vera með. Christina er mjög fær og hefur kennt mjög ungum börnun allt til gamalmenna. Hún hefur einnig kennt verðandi tónlistarkennurum. Svo hefur hún verið með námskeið víða m.a. í Afríku. Þá ætla ég að segja bless og Góða nótt því ég hef nóg að gera.

2004-04-03T17:06:00.000-08:00

2004-03-31T15:35:00.000-08:00

Halló. Ég komst ekki inná netið í gærkvöldi svo ég ætla að setja eitthvað inn núna. Er búin að vera í spennufalli og uppgjöf í dag. Varði deginum með bróður mínum sem er að fara aftur til Svíþjóðar og er að ganga í gegnum virkilega erfiðleika. Hef oft hugsað hvort ég hefði getað skroppið út til hans, en gott að hann kom heim. Allir þessir síðustu dagar hafa á einhvern hátt breytt öllu hjá mér. Þess vegna finn ég uppgjöf og að sumu leyti eins og allt sé tilgangslaust eða stefnulaust og ég þurfi að búa mér til nýja stefnu og nýtt gildismat. Fór á nýliða alanonfund sem ég vona að eigi eftir að skila mér breyttri stefnu. Einhvern veginn hef ég alveg aftengst skólanum og öllu öðru sem ég hef verið að gera undanfarið. Of snemma, páskafríið er ekki byrjað. Ég held ég láti þetta duga enda hálftóm núna. Góða nótt.

2004-03-29T15:24:00.001-08:00

Þá er að nálgast miðnætti aftur og ég búin að vera á útopnu í dag og koma seint heim eina ferðina enn. Í dag fór ég loks á jarðarförina og erfidrykkjuna. Þetta gekk allt saman mjög vel. Á annað hundrað manns voru í kirkjunni sem mér finnst mjög gott fyrir mann sem var orðinn 91 árs gamall. Þarna var töluvert af Siglfirðingum. Sumir af þeim höfðu unnið heilmikið hjá afa á Síldarárunum. Það kom mér á óvart að Mattías Jochumsson (man ekki hvort ég stafa nafnið hans rétt). Hann hafði skírt afa minn og í kirkjunni voru lög textuð af Mattíasi heitnum eins og til dæmis Lýs milda ljós og fleiri. Mér þótti gaman af því að ég þekkti bæði einsöngvarann og fiðluleikarann en það hafði ég ekki vitað fyrir. Það voru einnig á annað hundrað manns í erfidrykkjunni og ég heilsaði öllum og tók svo að mér að ljósmynda allt liðið. Og ég held að ég hafi náð langflestum þó ekki hverjum einasta. Að þessu loknu var dagskrá með fjölskyldunni. Og ég er ekki löngu komin heim. Þar sem ég er að skoða stjórnleysi hjá mér þessa dagana sé ég vel að ég missti stjórn á ýmsu þessa daga þegar svona mikið var að gera. Ég missti stjórn á verkefni mínu í sambandi við skólann. Einnig fór mataræðið hjá mér úr skorðum, ég er einnig búin að reykja eitthvað og mjög takmarkað sinnt heimilinu mínu. Hins vegar er búið að vera heilmikið heilunarferli í gangi fyrir stórfjölskylduna að hittast. Gömul sár og illindi að gróa sem hafa tvístað fjölskyldunni í mörg ár. Og við erum að ná því að vera hálfgerð breiðfylking af samtaka fólki alla veganna núna þegar við hittumst og sem vonandi nær að þróast áfram. Þetta er skrýtið að sjá hvernig þessu lífi miðar áfram. Kynslóð afa míns er næstum því að deyja út í fjölskyldu minni. Næsta kynslóð er móðir mín og hennar félagar og jafnaldrar og svo kemur að minni kynslóð og jafnöldrum ef maður fær að lifa nokkuð nútíma eðlilega mannsævi. Þetta er gangur lífsins. Ekkert virðist eins endanlegt eins og að jarða látna manneskju sem minnir okkur á það að við erum gestir á þessarri jörð. Við getum matast, elskast, hatast, klifrað upp metorðastigann, hreykt okkur eða upplifað angist og neyð en fyrir framan Almættið erum við öll jöfn og verðum svo kölluð í burtu einn daginn alveg eins og að við fæddumst einn daginn í þennan heim. Svo einhvers staðar er það búið að vera forgangur þessa dagana á undan öllu öðru að ganga alveg inní þessa atburði að vera saman í að tengjast, fagna ætingjum sem búa annars staðar og njóta þess vel að gleðjast og vera saman og að vera að kveðja eitt okkar í hinsta sinn. Jæja ég held að ég bæti ekki mikið við þetta. Ég hugsa að ég reyni alla veganna að taka ekki mikið að mataræði mínu fram yfir páska. Úði bara í mig súkkulaðiegginu mínu svo náttúrulega ætla ég að tromma um páskana og taka á móti sænska fólkinu. En ég bið að heilsa ykkur gestir á bloggsíðunni minni ef einhverjir eru. Vegna anna hef ég ekki reynt að koma mynd inn eða skreyttum texta eða gestabók eða einhverju slíku. En góða nótt, góðir hálsar og dreymi ykkur rótt.

2004-03-29T15:24:00.000-08:00

2004-03-28T15:32:00.000-08:00

Halló. Þá er ég mætt rétt fyrir miðnætti svo ég rétt kemst á bloggið í dag. Það er nóg að gera eins og venjulega. Svaf út í morgun enda svaf ég lítið sem ekkert síðustu nótt. Komst til að vinna eitthvað í Salvador Dali síðan tók fjöldskyldudagskráin við með erlendu ættingjunum. Við fórum 17 saman í Bláa lónið og svo út að borða á Duus hús í Keflavík sem heitir nú Reykjanesbær. Svo hittumst við öll í jarðaför og erfidrykkju á morgun. Þetta var yndislegt. Aldrei áður höfum við öll saman verið að gera svona margt saman. Þetta er líka mjög gott þar sem fjöldskyldan hefur verið mjög tvístruð lengi og er búin að vera að ganga í gegnum mikla erfiðleika. Fyrir rúmu ári síðan lenti 13 ára gömul frænka mín í bílslysi þar og lá svo lengi milli lífs og dauða á gjörgæslu. Lifði svo af en er mikið fötluð og í hjólastól. Kona bróður míns er búin að liggja í öndunarvél síðan 2. janúar. Var að fá krabbamein upp í 3 skiptið og var líka að fá blóðtappa. Afi er líka búinn að vera voða veikur áður en hann dó. En það er mikilvægt fyrir okkur að lyfta okkur upp og tengjast saman. Reyndar var það nú þannig þegar ég kom heim að ég fékk syngjandi drullu náði ekki á klósettið og allt fór í buxurnar. Voða gaman. Kannski vegna þess að ég er búin að vera að svindla á mataræðinu og leyfa mér flest núna. Svo núna verður bara mjög gott að komast í bólið. Næstu dagar eru einnig pakkaðir með alla veganna atburðum svo ekkert þýðir að slaka á. Ég vona bara að svona slys verða ekki í kirkjunni á morgun. Svo var ég á Chicago í gærkvöldi, svo þessi helgi er búin að vera mjög fjölskrúðug. Fór með norsku frænku minni sem talar ágætis íslensku og skemmti sér stórvel. Það var náttúrulega mikill dans og söngur. Það var mjög gaman að sjá þetta. Samt var þetta ekki með stórum boðskap heldu meira ádeiluverk svo ég held að það muni ekki mikið skilja eftir sig nema frábært stundargaman. Mér hefur fundist leikhús í dag vera svolítið mikið þannig að reynt er að ganga sem mest fram af manni til þess að fá athygli. Kannski er ég hræðilega gamaldags. Mér finnst best að sjá verk sem fá mann virkilega til að hugsa og vera í stórkostlegum áhrifum marga daga á eftir. Þær fáu sýningar sem ég hef verið að sjá ganga mikið út á tækni og faglega hluti. En hugsjónirnar eru ekki inni svona yfirleitt. Hvernig er það eru hhugsjónarmenn að deyja út á jörðinni. Alla veganna verður maður ekki mikið var við þá á þessum síðustu tímum þar sem efnishyggjan tröllræður ríkjum. Söngvarnir voru þó verulega góðir og mikið um dansatriði. Mesta andlega upplyftingin í þessu verki var þó að sjá Eggert Þorleifsson í hlutverki manns sem var næstum ósýnilegar vegna þess hversu áhrifalítill hann var. En meiri sál í þessum leik hjá Eggert en flestu öðru sem í boði var á þessarri sýningu enda fékk hann frábært klapp og blístur fyrir sitt hlutverk þannig að samkennd áhorfenda var mikil með honum. En læt þetta duga í bili. Góða nótt.

2004-03-27T09:54:00.000-08:00

Mætt eina ferðina enn. Ég grét allt fyrsta árið og var með magakrampa. Pabbi kallaði mig þá vargur gargandi þannig að það skýrir það nafn. Þegar dóttir mín grét allt fyrsta árið hennar af sömu ástæðu þá kallaði bróðir hennar hana Öskurbusku. Skrítið mér finnst eins og það sé langt síðan ég var fyrir framan tölvuna. Við fórum á kaffihúsið í gær, nokkur úr fjölskyldunni, bróðir minn, vinir hans og sátum og kjöftuðum, drukkum og hlógum. Þetta endaði nú reyndar með því að ég drakk, reykti og kjaftaði til 6 í morgun. Nokkuð sem ég er ekki vön að gera. Mataræðið er nú líka svolítið að skolast til aftur um leið og svona mikið er um að vera. En þetta hristi mann töluvert úr daglega lífinu. Ég þurfti að vera í sambandi við dramasmiðjuna útaf Afríkunámskeiðinu og sömuleiðis fór ég upp í Opið hús uppí Waldorfsskóla útaf Afríkutrommunámskeiðinu. Það var reyndar mjög gaman að sumu leyti eins og að skreppa heim til sín, ég hafði ekki komið þar í tvö ár síðan ég kenndi þar. Það var mjög notalegt. Ég var líka á ítölskunámskeiðinu. Það er mjög skemmtilegt. Þegar Gio var hér minn seinni sambýlismaður vorum við svo mikið með ítalsk-íslenska félaginu. Og þetta námskeið fæ ég frítt svo ég tími ekki að sleppa því. Ég var líka þar í næstum 5 vikur síðasta sumar svo ég lærði alla veganna einhver 100 orð eða eitthvað þá. Og langaði að bæta við.
Ég var að syngja með Árna í gær. Við æfum núna 2 sinnum í viku. Hvert sem það nú leiðir okkur. Það vitum við ekki ennþá. Ég hef núna verið að fylgjast með blogginu hjá ykkur hinum samnemendum og það er gaman að sjá hvað við erum að bauka í sínu hverju horninu og hvaða hugrenningar eru í gangi. Ég var voða ánægð með mig varðandi að skila skattskýrslunni á réttum tíma og á netinu. Mér fannst það lúxus.
Síðustu ár hef ég nefnilega ekki verið á tíma. Kisan mín kjagar hér magamikil um allt og er ekki búin að eiga. Hún skilur heldur ekkert í því að við hleypum henni ekki út. Stórmóðguð út í okkur. En það er svona að vera að ormahreinsa. Þá verður maður að geta hent saurnum. Mamma hringdi í morgun og bauð mér í leikhúsið með sér núna á eftir á Chicago. Maðurinn hennar nennti ekki að fara. Hvað gat ég sagt. Nei. Mér finnst verst við þetta blogg núna að Ari kennari og Hafdís lesa þetta og ég á að vera búin að skila myndlistarverkefninu og svo ræð ég ekki við tíma minn núna. Það eru bara gestir frá útlöndum, jarðarför og núna leikhús sém ég get að sjálsögðu ekki sleppt því ég er síblönk og hef ekki komist í leikhúsið í 2 ár eða eitthvað. Svo ef ég klára einhvern tímann Salvador Dali verkefnið þá verð ég komin með mínuseinkunn fyrir vanskil. Getið þið skilið þetta. Það er betra að blogga þegar maður er með hreina samvisku. Reyndar líður mér ágætlega. Ég drakk rauðvín, reykti, borðaði sykur, borðaði hvítt hveiti, gaf skít í verkefnið mitt, ætla í leikhús, hef engan tíma til þess að taka til núna heima hjá mér en ég ætla að njóta þess vel að vera með þessum nákomnu ættingjum mínum frá Norgi, Svíþjóð og hér heima vegna þess að engin veit sína ævina fyrr en öll er og núna jörðum við afa. Hver verður það næst.? Þetta verður forgangur minn núna. Ég viðurkenni þó að ég verð ósköp ánægð þegar ég verð búin að skila verkefninu.Nóg um það. Ég verð að gefa börnunum mínum að borða. Vinna í 1. sporinu. Tala við sponsorinn minn. Dressa mig og koma mér af stað. Noregsfólkið kom í dag og full dagskrá er skipulögð með þeim á morgun. Systir mömmu og hennar börn sem við sjáum alltaf með nokkra ára millibili. Vona að þið eigið öll ánægjulega helgi. Er ekki týpiskt að maður missi mest stjórnina þegar maður ætlar að fara að takast á við stjórnleysi. Auf wiedersehen!

2004-03-26T11:20:00.000-08:00

Góða kvöldið. Ég ætla ekki að segja mikið í dag. Fékk spennufall. Var særð af einum fjölskyldumeðlim og grét mest allan daginn. Búin að skrifa það margar blaðsíður frá mér annars staðar. Er hins vegar að elda góðan mat og með frænku mína sem barnapíu í kvöld því yngri kynslóðin í fjölskyldu minni ætlar að fara á kaffihús í kvöld með bróður mínum. Ég telst nú varla yngri kynslóðin en er þó 2 árum yngri en bróðir minn þannig að ég er nú ekki of gömul samt.Öll áform um tiltekt og Salvador Dali runnu út í sandinn. Við bróðir minn spjölluðum þó heilmikið saman í dag,sem var gott. Hann er svo fáa daga á landinu að þetta gengur bara fyrir núna. Vona að þið hafið það gott öll sömul.

2004-03-25T11:35:00.000-08:00

Jæja það er bara komið kvöld. Ég er búin að vera á fullu spani í dag eins og alla daga núna því það er þannig tímabil. Ég var á kistulagningunni hjá afa í gærkveldi uppá Akranesi. Nú eru þetta orðnar margar kistulagningarnar sem ég hef farið á. Þessi var fín, hátíðleg og góð. Þetta var sómamaður sem verið er að jarða og aldrei eins erfitt eins og þegar verið er að kveðja ungt fólk. Líkið var ólíkt afa mínum. Og það er einkennilegt hvað þetta er mikið hylki sem við skiljum eftir okkur. Þegar lífið og sálin er farin frá okkur þá eru þetta bara eins og gömul og notuð föt sem við skiljum eftir eða dúkka. Í raun má fagna þegar gamalt fólk fer yfir í andaheiminn og öðlast nýtt líf og öðruvísi líkama. Auðvitað eru skiptar skoðanir um það en ég tók snemma þá afstöðu að við værum hér á jörðinni til þess að læra og það væri það eina sem við tökum með okkur. Það er samt skrýtið að stundum finnst manni það eðlilegasti hlutur í heimi að við fæðumst, eldumst og deyjum. Og stundum finnst manni það gjörsamlega rangt og óásættanlegt, sérstaklega þegar maður upplifir sig svo fullkomlega lifandi. En nóg um það. Jarðarfarir eru stundum einu tækifærin fyrir fjölskyldur að hittast og ég er að hitta heilmikið af fólki sem ég hitti sjaldan þó að það sé náskylt eins og bróðir minn. Einhvern veginn er það alltaf svo að þegar einn kveður verða allir hinir dýrmætari. Því vissulega hverfur einn persónuleikabær frá manni og svo tengist maður nýjum í staðinn. Þess vegna held ég að við getum lært frá hverri einustu manneskju sem við hittum ef við erum opin fyrir því. Mér tekst víst alltaf að fá skrifræpu. Það var mikið um að vera í Borgaskóla í dag. Árshátiíð hjá öllum skólanum. Svo ég er tvisvar búin að fara þar í klukkutíma og horfa á heilmikið af dans, leikþáttum og skemmtiatriðum sem var auðvitað mjög gaman og krakkarnir skemmtu sér vel. Dætur mínar voru mjög kátar með þetta og önnur þeirra er ennþá á diskóteki. Þetta eru svolítið öfgarnar í sína hvora áttina , kistulagnig, jarðarför og árshátiíð hjá börnum þar sem var svo mikið stuð að mig langar bara mest að fara út á lífið og dansa. Ég held ég hætti bara hérna í dag. Kannski ég eldi bara fisk handa mér, krökkum og kisu. Það var enginn búin að borða kvöldmat hér. Bestu kveðjur til ykkar allra.

2004-03-24T05:13:00.000-08:00

Góðan daginn. Ég skrifaði langt, langt bréf áðan en það datt út hjá mér svo núna skrifa ég bara eitthvað stutt í staðin. Úti er sól, kisan mín er kettlingafull. Fundurinn í gærkvöldi var góður. Stelpurnar mínar sem búa heima er 8 og 10 ára. Og ég bý ein með þeim ásamt kisunni og tveimur hömstrum. Sonur minn býr í Breiðholti og ég er alltaf í sambandi við hann. Ég er að takast á við ýmislegt og breyta mörgu í lífinu þessa daganna. Bæði í sambandi við hreyfingu, mataræði, sjálfsvinnubók og ýmislegt annað. Og það er alltaf nóg að gera. Ég á að skila núna af mér verkefni um Salvador Dali. Þetta hefur verið frekar erfitt verkefni enda um flókna og litríka manngerð sem vakti mikla athygli í jarðarlífinu. Ég held að það hafi gert þetta erfitt að þessa manngerð er frekar erfitt að skilja. Snillingur í aðra röndina en svolítið sturlaður í hina.
En það er gott að við erum ekki öll alveg eins og öll þurfum við okkar svigrúm. En ég ætla bara að hætta núna því allt púðrið fór út í loftið hjá mér þegar það týndist áðan.
Bestu kveðjur, Vargur gargandi.

2004-03-24T04:23:00.000-08:00

Góðan daginn. Ég er mætt. Ég reyndi að leiðrétta vitleysurnar eftir mig á blogginu síðan í gær en kann það ekki ennþá. Svo stafsetning- og málvitleysur verða bara að fá að halda sér í bili. Ég mætti á þennan fund hjá Vinum Indlands og Afríku í gærkvöldi og skemmtilegt var að þarna var töluvert af ungu fólki mætt sem vill gjarnan fara að starfa við hjálparstarfsemi og sjálfboðaliðastarf. Það var mjög jákvætt´. Í framhaldi af þessum fundi verður haldið námskeið. Ég hugsa að ég verði á því jafnvel þó svo að það sé eiginlega alltof mikið að gera þessa dagana . Það eru að koma ættingjar núna erlendis frá út af jarðarför afa míns. Svo tek ég á móti sænsku fólki næstum strax á eftir þeim. Það er hún sænska Christina sem verður með Afríkutrommunámskeið um páskana og ef einhver hefur áhuga á að tromma í viku eða jafnvel bara einn dag þá endilega látið mig vita. Ég er búin að vera arrangera þessu undanfarið. Trommað verður uppí Waldorfskólanum á Lækjarbotni í viku. Það er ca. 20 mínútna akstur frá Reykjavík í skóla sem ég kenndi í einu sinni einn vetur.
Annað gerði ég í gærkvöldi. Ég fékk mér sponsor í Alanon. Og ætla að fara á fullt að vinna í 1. sporinu. Ég fékk mér bók í tilefni af því og er að skoða núna allt sem ég tengi við stjórnleysi og vanmátt minn.
Ég er búin að vera í tímabili framkvæmdarorku sem tengist því líklega að þetta er eiginlega fyrir alvöru fyrsta skiptið sem ég bý án karlmanns. Vissulega hafa komið tímabil sem ég hef ekki gert það en núna virkar þetta allt meira afgerandi og eiginlega ekkert annað að gera en bretta upp ermar og takast á við ýmislegt. Til dæmis í gær. Varð ég að taka Danfosshetturnar af öllum ofnum og koma hita á ofnana. Þetta var í fyrsta skiptið sem ég geri slíkt. Þetta eru hlutir sem maður hefði nú eiginlega komið yfir á karlmanninn ef ég væri í sambúð.
Ég stóð fyrir húsfundi á sunnudaginn enda ekki vanþörf á því í blokkinni hjá mér. Við höfðum ekki fundað í tvö ár og mórallinn ekki uppá sitt besta. Hins vegar var þetta eiginlega ekki fundur heldur meira eins og kaffiboð svona til að undirbúa fund. Þetta var vel lukkað svo betur ætti að ganga að hittast næst.
Ég greinilega tapa mér í þessu hérna. Mér finnst nefnilega gott að hugsa upphátt. ÉG reyndar tala stundum upphátt við sjálfa mig. Áttaði mig allt í einu á því um daginn að drengur starði á mig og ég fattaði allt í einu að ég var á fullu að rökræða við sjálfan mig.
Ég var reyndar hjá lækni í morgun, á að fara í þvag-og blóðprufu nema ég gerði mér lítið fyrir og skipti um heimilislækni. Þetta er reyndar eitthvað sem ég er búin að hafa bakvið eyrað í mörg ár. Ég var ekki nógu ánægð með gamla lækninn. Tók oft eftir því að ég forðaðist að tala við lækni. Fannst það bara vesen og óþægilegt. Ég þekki nú nýja lækninn lítið en ég ætla að gefa þessum samskiptum nýtt tækifæri. Reyndar er ég búin að vera í tengslum við hómópata í 2-3 ár og er reyndar mjög ánægð með það. Þar er persónuleg þjónusta en ekki bara færibandavinna eins og ég upplifi oft hjá blessuðum læknunum. Annars er bara frábært veður í dag og kisan mín kettlingafull og spennandi verður að vita hvað dag hún á. Ég þarf víst að gefa henni ormalyf og halda henni inni í þrjá daga. Það verður nú ekki mjög skemmtilegt fyrir hana.
Svo fór ég í sjúkraþjálfun í gær og og er eiginlega með harðsperrur eftir æfingarnar. En ég er reyndar ekki sjálf í mjög góðu standi, var í brjósklosaðgerð í vor og er ekki góð og er einnig með vefjagigt sem háir mér stundum töluvert. Ég er reyndar búin að vera í heilsuátaki, sleppa reykingum, sleppa sykri og hvítu hveiti að mestu leyti í meira en mánuð þannig að kannski er það þess vegna sem að framkvæmdarorkan fer á flug.
Jæja, stundum koma tímabil þar sem lítið er um að vera og svo önnur þar sem meira er um að vera. Svona fyrir utan það sem ég er búin að nefna er ég á ítölskunámskeiði og er að æfa jazz en ég hef árum saman verið að syngja jazz með Árna Ísleifssyni. Ekki á útopnu heldur öðru hverju. En nú ætla ég að fara að hætta. Ég verð að fara að vinna í Salvador Dali því ég á að skila verkefni um hann á netinu og svo fer ég uppá Akranes í kistulagninguna. Partur af því að kveðja mikilhæfan mann sem var fyrrverandi síldarkóngur á Siglufirði og mikill skákmaður og briddsari. En ég átti alltaf eftir að nefna að ég á 3 börn. Einn uppkominn son sem er tölvuséní og svo 8 og 10 ára dætur. Sem stundum eru bestar og fallegastar í öllum heiminum en stundum ótaminn villidýr.En ég mundi nú ekki vilja vera án þeirra. Ég virka alveg hræðilega sjálfsupptekin í þessu. Hvar eru brandararnir og heimpekin? Það er svona þegar mikið er að gera. Eigið þið góðan dag.

2004-03-23T10:52:00.000-08:00

Jæja, skyldi ég núna vera komin inn á bloggsíðuna mína. Við áttum að setja þetta upp í gær varðandi skólann en ég er búin að baslast lengi við þetta og langaði helst að fara að rífa í hárið á mér og formæla. En mig dreymir sjálfsagt bara vel í nótt eftir áreynsluna.
Halló allir!.
Ég skrifa ekki á hverjum degi opinber bréf. Hvað myndi ég geta breytt öllu á jörðinni. Það er góð spurning. Alla veganna myndi maður vilja hætta öllum stríðsrekstri, gefa öllum að borða í heiminum. Ástunda frið og hugarró. Líklega myndi það þýða að maður yrði að leggja alla peninga niður í heiminum og taka upp eitthvert annað viðmið.
Til dæmis punktakerfi milli þjóða hverjir legggi mest af mörkum við að sinna öðrum þjóðum. Hverjir séu mestu snillingar í því að gefa sem mest af hjálpar- og ráðgjafastarfsemi og sjálfboðaliðavinnu. Ég hlustaði á fyrirlestur um daginn um hagfræði og þar er grunnhugmyndin sú að það sé skortur og þess vegna þurfum við hagkerfi. Hvað ef að þessi hugmynd er röng og við göngum út frá að það er ekki skortur heldur þurfum við bara að finna réttar leiðir til þess að allir geti haft það sem best á jörðinni. Kannski of snemmt til þess að tala um þetta en ég er húmanisti og við tölum um þetta og trúum því að einn góðan veðurdag þótt það verði eftir 2000 ár verði manneskjan sett ofar hagkerfi. Líklega erum við bara að þróast ennþá úr dýrum í manneskjur en eigum langt í land.
Jæja, þetta voru svona óvæntar pælingar í dag. Best að fara að finna sér eitthvað í svanginn og jafnvel kíkja á fund hjá Vinum Indlands og Vinum Afríku í kvöld. Þar er verið að hjálpa mörgum börnum með ótrúlega litlu fjármagni. Hins vegar veit ég vel að ég ætti að vera að vinna í skólaverkefni fram á kvöld. En ég var til 13.30 í nótt og er mikið búin að vera að í dag svo ég ætla bara að hlaða batteríið mitt núna. Það hittir hvort eð er á að ég er að fara í kistulagningu á morgun og fljótlega í jarðarför. Svo ég ætla að vera í sæmilegu jafnvægi. Reyndar var það afi minn sem dó og það var gott því hann var tilbúinn fyrir það. En það er ýmislegt þó sem fylgir svona. Bless í dag.

2004-03-23T10:11:00.000-08:00

VARGUR GARGANDI